ساغر شکسته

تقدیم به اونی که بودن باهاش آرزومه حتی واسه یه لحظه . . . تقدیم به مسافر

saghare-shekasteh — Wed, 16 Jul 2008 06:51:49 GMT

اگر دلت خواست و اگر لایقش بودم بیا یک روز پنهان از همه زندگی را

بدزدیم و آنوقت هر جور که دلمان خواست میان آنهایی که دوستشان

داریم قسمت کنیم بیا از همه بهتر باشیم بیا از همه خوبتر باشیم بیا

از همه وفادارتر باشیم و بیا از همه ی این بیاها بگذریم. در زندگی من

و تو افراد زیادی می آیند و می روند اما یادت باشد همه خاطره

نمی شوند . . .

تا ماندگاریه احساس . . .

غریبه ی دیروز . آشنای امروز . فراموش شده ی فردا . . . !

دل اشتباه نمیکنه . . . ( تقدیم به روح الله عزیزم )

saghare-shekasteh — Fri, 04 Apr 2008 09:14:33 GMT

من بودم و یه دنیا تنهایی . . . یه دختری که نمیدونست از این همه تنهایی به کجا پناه ببره . یه دفعه

قدمش افتاد به یه دنیای مجازی . خواست برای خودش یه خونه بسازه که شاید از تنهایی در بیاد .

یه کوله پشتی خرید و رو سر در خونش تابلو زد : : : : :

خیلی نگذشته بود که با چند تا مهمون جدید و ناخونده خوشحالیه بی نهایتی وجودشو گرفت . . .

اما دخترک یاری نداشت و همه ی حرفاش و دلتنگیاش برای یار خیالیش بود . می خواست پیداش کنه

شب تا صبح رو به امید اینکه واقعی بشه و یکبار اونو از تویه قاب خیال دلش تماشا نکنه میگذروند . . .

حاضر بود تموم سکوت شباشو بده تا یه بار ببینتش . . . تموم فکرش بود . با خودش قسم خورده بود اگه

پیداش کنه پیمان تنهاییشو با فرمانروای دشت سکوت بشکنه . . . و دریچه ی قلبشو به روش وا کنه . . .

تا اینکه روزها گذشتن و اون پیداش شد . همونی که آرزوشو داشت . . . اونا عاشق هم شدن . . .

بعد از یه مدتی مجبور شدن کوله پشتیشونو ببندنو یه خونه ی جدید بگیرن . آخه کوله پشتیشون از

عشق پره پر شده بود . اونا میخواستن همه بدونن که عشقشون واقعیه . . .

برا همین اسم خونه ی جدیدشون و گذاشتن : : :: :: : : (¸.•دل اشتباه نمیکنه¸.•*´¨)

حالا اونا هم شدن دو نفر از هزاران هزار مسافر جاده ی عشق . . .

حسین عزیزم تولدت مبارک . . .

saghare-shekasteh — Tue, 22 Jan 2008 11:42:17 GMT

سلام قشنگم ، فردا روز تولدته بزرگ شدیاااااااااااااا تو بزرگ شدی و من کوچیک دارم پا به پای شمع

تولدت قطره قطره آب میشممممم ، منت سر تقویمامون گذاشتی زمستان رو خجالت دادی ، بهمن

رو سرافراز کردی و سوم رو تا ابد شرمنده ی خودت کردی و بقیه ی سیصد و شصت و چهار روز رو

حسرت به دل یک رویداد نقره ای گذاشتی حسین من اینجا به احترام روز تولد تو یه شمعدون خالی

و یک شمع جدا جدا درحال سوختنند حسین عزیزم تولدت مبارک . . . من امروز به نیت گام نهادن تو

به بیست و یکمین بهار زندگی بیست و یکبار خدای برگهای مسافر زمستانی را سجده میکنم . . . و

بیست و یکبار به روی رهگذران خسته لبخند میزنم و بیست و یک هزار بار آه میکشم . . .

کسی که بیست و یک سال آینده هم همین قدر دوستت دارد . . .

خیلی ساده : زیباااااااااا تولدت مبارک . . .

سلام بر محرم . . .

saghare-shekasteh — Fri, 11 Jan 2008 13:07:18 GMT

فرا رسیدن ماه محرم به عزاداران و عاشقان حضرتش تسلیت باد . . .

محرم، ماه ايثار و از جان گذشتگی است! ماه عشق و شور و فریاد است! ماه سرافرازی بر فراز نیزه

هاست!ماه آمیختن با خون و آمیختن عشق است.

سلام بر حسین (ع)

همزمان با اولین روز محرم جلوه های زیبای معنوی حال و هوای مختلف کشور را دگرگون کرده است !

هر چند که عاشقان اباعبدالله حسین (ع) از چند روز قبل در سراسر کشور به استقبال محرم رفته اند

اما از چهارشنبه شب حضور عزاداران در مساجد و تکایا پر رنگ تر و پر شورتر شده است . . . !

دردهای مرده در حنجره

saghare-shekasteh — Fri, 14 Dec 2007 08:28:38 GMT

اشک چشمانم اگر جاری بود رنگ رخسار تو را می دیدم

این چه بازی بزرگیست که با این همه تکرار

همچنان در دل دریای رخم جا داری

و به بد نامی اشک روی گونه های من غلطانی

ای سپیده همه بیدار شوند روی این ساحل خواب آلوده

مگر این من که ز هجر تو زمین گیر شدم

من اگر نالیدم درد دوری تو را می دیدم

حال چه نالم که دگر نیست نه این فاصله ها

کاش همان فاصله ها باقی بود ، حالا که دگر فاصله ها رفته اند

نیست حرفی شاید این اخر آن بازی بود

همین روزها خواهید دید در میان همین سطور در هم ریخته خواهم شکست ، زندگی کاش خواب

می رفت فقط یک لحظه ، گاهی در ابعاد یک جمله چنان متمرکز میشوم که صدای در هم ریختن

شیشه های قلبم دلها را می لرزاند ، چنان آه برآوردم که شیشه های مزگانت را نم گرفته کنم ،

مبادا بغضم را ببینی ازرده شوی . . .

چرا خوش ترین لحظات زندگی در یک خواب کوتاه خلاصه شده . . .

saghare-shekasteh — Fri, 09 Nov 2007 16:12:54 GMT

میدونم . . . خوب هم میدونم که دیگه تکراری شده قصه ی من گمشده و این دلتنگی ها ! اما گاهی آنقدر

دلتنگی هایت زیاد میشوند که اختیارت را به باد میدهند و قلمت را به دست . . . حالا تو هم اگه نخواستی

نخوان . . . او هم که باید بخواند نخوانده میداند . . . من هم که اگر می نویسم چه کنم که محکومم و معتاد

نوشتن . . . ! " می آمدم و مینشستم اینجا ـ بی تاب ـ و صدایت میزدم . می آمدی مینشستی اینجا حرف .

. . حرف که نمیزدی فقط گوش میکردی و تپش های این قلب آروم و مطمئن میشد !

اما حالا اغلب شبها که ساعتی مانده تا اذان ـ که نخوابیده ام تا سحر ـ رو به این آسمان که با بی خیالی ـ

نگویم با بی شرمی ـ که ماهش را به رخم میکشد نگاه میکنم انگار که بخواهم تموم دلتنگی هایم را بر سرش

فریاد بزنم . . . اما نه ، سکوت میکنم خودت که میدونی آدم گاهی موظف میشود به سکوت و رضا !

باز هم امروز بهت زده و حیران در وسط اتاق می ایستم ، چه سکوت غمباری ! پارچه های سیاه روی دیوارها

و گلهای خشک و پژمرده ، خبر از فصل جدایی و نیستی میدهد . دیگر کسی نیست که مرا با نگاهش بدرقه

کند . . . و من دوباره به خودم می آیم !

دوست دارم به تموم دنیا قسم ، دوست دارم

saghare-shekasteh — Fri, 19 Oct 2007 07:25:40 GMT

چه اشکالی داره آدم حس دخترانه داشته باشه ؟

نمیدونم چرا ؟ اما خوشم نمیاد از آدمایی که فطرت و نیاز و اصل خودشونو انکار میکنن .

هیچکس تافته ی جدا بافته نیست ، همه یه وقتایی تو زندگیشون خوشحالن یه وقتا غمگین و ناامید ، یه وقتا به محبت

کردن نیاز دارن و یه وقتا به محبت دیدن ، حتی یه وقتا هوس میکنن که مث دوران بچگی سوار تاب بشن و یا با شیطنت

از بالای سرسره همدیگه رو هل بدن ، حتی اگه خیلی هم خطرناک باشه .

هممون همینیم پس چرا اینقد تظاهر ؟

من نمیخوام فرشته باشم ولی سعی میکنم آدم باشم .

دلم نمیخواد کسی وارد زندگیم بشه و همه ی افکار و عقایدم رو زیر سوال ببره ، این بی کس شرف داره به اون زندگی که

صبح تا شب تو رو بخاطر احساست محکوم کنه ؟ ذوق داشتن یک گل سر ، هیجان شروع یک سفر ، هیچکدوم اینا از شعور

و انسانیت آدما کم نمیکنه . هنر اینه که اونقدر دیدت باز باشه که حتی کوچیکترین نعمت ها و خوشی ها برات لذت بخش

باشه . . . شاید همین باشه ! ! ! اما چرا ؟ چرا بعضی از آدما با انکار اصل خودشون اینطوری با احساساتمون بازی میکنن ؟

شاید دلیلش گمراهی ما باشه . . . همین ، فقط همین !!!

ای مسافر غریب ، در دیار خویشتن با تو آشنا شدم ، با تو در همین مسیر

حسرت

saghare-shekasteh — Wed, 19 Sep 2007 14:28:28 GMT

روزگاری بود که برای اومدنت لحظه شماری میکردم . . .

گریه میکردم و غصه میخوردم . . .

صدات تنها صدایی بود که در گوشم میشنیدم . . .

و چشات زیباترین نقاشی دنیا . . .

اما . . . هرچه منتظر شدم نیومدی . . . و حال وضع فرق کرده . . .

دیگه با اومدنت افتاب هم طلوع نخواهد کرد . . .

با اومدنت همه چیز بهم میریزد . . .

زمین به خوابی ابدی فرو میرود . . .

ستاره ها می میرند . . .

گل ها پژمرده میشوند . . .

و من . . .

در این رویای زشت غرق میشوم . . .

پس نیا ، چرا که با اومدنت اینا رو هم از من میگیری . . . !

هرگز نیا !!!

اگه روزگاری تو رو از دست دادم نمیخوام در این روز بقیه رو هم از دست بدم . . .

تو امتداد سرنوشت کی بود که از تو مینوشت ؟

زندگی من و تو رو با غم و غصه میسرشت ؟

با این همه گناه و درد کی میره اخرش بهشت ؟

ببین ببین که دست من هر جا رسید از تو نوشت

داداشی عزیزم ( کیوان جون ) تولدت مبارک . . .

saghare-shekasteh — Fri, 10 Aug 2007 18:19:18 GMT

شب بود روشنایی نبود حتی ستاره ای در آسمان دیده نمی شد...

ناگهان نوری چشمان عالمیان را مجذوب خود نمود.

من نفهمیدم آن نور چیست و از کجا سرچشمه می گیرد ولی هر چه ثانیه ها می گذشتند آن نور خیره

کننده تر می شد . کمی دقت کردم که ناگهان فرشتگان را در میان یافتم.

از آنان پریسدم این نور خیره کننده چیست؟ که بینا را نا بینا می کند؟

آنان گفتند فرشته ای متولد شد.

متعجب باری دیگر به آسمان نگاه کردم نقاطی براق در میان چادر سیاه شب به چشم میخورد. من خیال

کردم آنان ستارگانند که چشمک زنان سوسو می کنند.

اما در همان زمان بود که فرشته ای به من گفت:اینها برق چشمان اشک ریز ملائک است زیرا او را از

دست داده اند.

در آن لحظه برق چشمان من نیز دست به دست آسمان داد منتهی با یک تفاوت!

آنان از نعمت از دست دادن میگریستند و من از نعمت بدست آوردن .

گل همیشه بهارم ! فردا تولد آفتاب است . تولد زندگی .تولد عشق.تولد تو.رها شو صدا شو و فریاد بزن

دوستت دارم پس هستم.

با اینکه دقیقه ها فاصله بین من و توست ولی باز هم در کنار من و در قلب منی .با یک قلب شادو یک

بغل گل سرخ تولدت را عاشقانه تر از هر سال تبریک میگوییم.

تولدت مبارک یاس خوشبوی زندگی

ولادت با سعادت حضرت علی ( ع ) و روز پدر مبارک

saghare-shekasteh — Fri, 27 Jul 2007 13:27:26 GMT

تو کیستی پدر ؟

که در لی لانه های بومی من می وزی

به لحن ابی دریا ؟

بگذار از دیوانگان

که به خود نزدیک ترند بپرسم تو کیستی ؟

دلم گلدان ترک خورده ایست

که ارزوی رستن شب بوها در ان منجمد شدست

دلم خورشید پیریست

که سماع زمین

در ان جوان می شود

بیا اماده شویم

شاید

همین الان دارد باران می بارد .

هجوم زمستان

میکده ی رگ هایت را منجمد کردست

پدر !

در کدام سینه

با کدام افتاب باریده ای

که لحظه هایم به پایت نمی رسند ؟