یک حقیقت تلخ و احساسی :

یه نفر خوابش میاد واسه ی خواب جا نداره یه نفر یه لقمه نون برای فردا نداره

یه نفر می شینه اسکناساش و میشماره می خواد امتحان کنه که تا داره یا نداره

بابا می خواد واسه بچه اش عروسک بخره انتخابش هم می کنه پولش و اما نداره

یکی دفترش پر از نقاشی و خط خطیه اون یکی مداد برای اب و بابا نداره

یکی ویلای کنار دریاشون قصره اون یکی حتی تو فکرش اب دریا نداره

یکی بعد مدرسه توپ چهل تیکه می خواد مادرش میگه گرونه اینجا نداره

یه نفر تولدش مهمو نیه همه میان یکی اما تقویم واسه خط زدن رو روزاش نداره

یکی هر هفته یه روز پزشکشون میاد خونش یکی داره می میره خرج مداوا نداره

یکی از واحدهای بالای برجشون میگه یکی اما خونشون اتاق بالا نداره

یکی جای خاله بازی کلاس شنا میره یکی چیزی واسه نقاشی ابر ها نداره

یکی فکر اخرین رژیم های غذایی یکی بس که نخورده بیهوشه و نا نداره

یکی بس که شومینه گرمه میافته از نفس یکی هم برای گرمی دستاش - - - ها - - - نداره

یه نفر تموم روزاش پر رنج و سختیه هیچ روزیش فرقی با روزای مبادا نداره

بچه ای که تو چراغ قرمزا گل میفروشه مگه درس و مشق و شوروشوق و رویا نداره

بعضی قلبا ولی دنیایی داره واسه خودش یه چیزایی داره توش که توی دنیا نداره

همیشه توی دنیا کلی فرق میون ادماست این یه قانون شده و دیروز و حالا نداره

خدا به هر کسی هر چی دلش می خواد میده همچی دست اونه ربطی به شعرها نداره

ادما از یه جا اومدن همه میرن یه جا اونجا فرقی میون فقیر و دارا نداره

                               پرستو ـ ن ـ ح ـ م ـ س ی ن ا                        

می دونین چیه یه مدتیه که چند تا از دوستام که یه دونشون خیلی دوست دارم همش پشت سرم غیبت می کنن . نمی دونم باهاشون چه کار کردم من که به هیچ کدوم از دوستام توهین نکردم . راستی بچه ها یه وقت سوء تفاهم نشه = دوست های صمیمی ام و نمی گم = اون دو تا که خیلی گلن (نیلوفر و سعیده ) اما بعضی ها هستند که هر چی نازشون و می کشی بازم اصلا انگار نه انگار .

خیلی دلم گرفته دوست دارم برم تموم این ها رو به خودش بگم اما نمیتونم تا نگاش می کنم زبونم بند میاد و دیگه نمیتونم صحبت کنم . امیدوارم بیاد وبم و ببینه که چقدر از دستش ناراحتم .

دیگه برای همیشه دلم و شکست - دیگه نمی خوام باهاش صحبت کنم ( دلم و شکست ) .

                                   از دل بی سر و پای تو بدم اومده است 

تلفن سخت پریشان سکوت من و توست 

                                   دیگر از طعم صدای تو بدم اومده است 

چشم تو اینه داری بلد نیست برو 

                                   از تو اینه های تو بدم اومده است 

خسته ام از تو و از زندگیم باور کن 

                                   دیگر از حال و هوای تو بدم اومده است      

مرگ شعر : 

باور نمی کردم حاشا کرده باشی 

با غیر من در زندگی تا کرده باشی

                                               از جمع ساعت های عمر نازنینت

                                               سهم مرا بیهوده منهل کرده باشی

حالا به فصل پنجمی امیدواری

وقتی بهاری زرد پیدا کرده باشی

                                              دیگر زمان بستن لبخندهاست

                                              شاید زمان را تو نازل کرده باشی

سهم من از زندگی یه شعر ناب است

شعری که اون و با غم سروده باشی

                                               احساس یعنی خواهش دیرینه ی دوست

                                               دوستی که مرگش و تو امضاء کرده باشی

                                             که شاید دلت می سوخت و حالا تو نرفته بودی

حالا بی تو پر دردم پر تردیدم و وحشت

                                             بی تو بودن خیلی سخته مثل مرگ توی غربت

همه ی شبهای بی تو اشک حسرت تو چشامه 

                                              من که باورم نمیشه شایدم خوابی باهامه

می دونم بر نمی گردی می دونم دوستم نداری

                                              تو همیشه دوری از من من خزونم تو بهاری 

کاشکی هر لحظه که نیستی ببینی چقدر ضعیفم

                                              که شاید دلت بسوزه واسه این قلب نهیفم

بی تو بودن مثل مرگه مثل مردن توی خوابه

                                              عزیزم تنهایی سخته مثل عشق بی جوابه

  اما تو رفتی و حالا دیگه هیچ کی رو ندارم

                                              مثل ابرهای بهاری شب و روز دارم میبارم

می دونم عشقت بزرگه حتی از سرم زیاده

                                              می دونم دلت کوچیکه طاقت درد و نداره

اما عاشقی همینه اولش خبر نمیده

                                              واسه مردن پیش چشمات اون اجازه نمی گیره

رفتی اما تا همیشه دل بهونت و می گیره

                                              بی وفایی اما قلبم همیشه واست می میره

تو :                               حامد و دوست عزیزم رضوان جون                         

تو با اون نگاه گرمت توی قلب من نشستی

                                       تو یه احساس قشنگی تو خود ارزو هستی

تو یعنی اوج یه رویا بی نیاز از همه اما

                                       من واست غرق نیازم لبریز از عشق و تمنا

وقتی قهر می کنی قلبم می کنه پا در میونی

                                       قهر و اشتیات قشنگه تو که از ما بهترونی

می گی تنها تو به چشمم تو فقط اینجوری هستی

                                       تو می گی دید من اینه خوب خودت بگو کی هستی

نگو یه ادمه ساده واسه من فرشته ای تو

                                       مثل واژه های ناب توی هر نوشته ای تو

نه سیاهی نه سفیدی تو خود رنگین کمونی

                                       تو هوایی نفسی تو می میرم اگه نمونی

تو مثل معجزه هستی واسه من از همه سر تر

                                       تو به من بخشیدی خوبم با نگات یه حس بر تر

تو نگات عاشقونس خیلی خیلی مهربونی

                                       تو بتی من بت پرستم با توام ابروکمونی

تو یه قصه ی قشنگی واسه چشمام لالایی

                                       همه خوبی ها رو داری ولی حیف تو بی وفایی

تولد شادمهر عزیز را دوباره و هزارباره به تک ستاره ی اسمان پاپ ایران تبریک می گویم .

شکوفه ی سرد من بهاری ترین لحظه ی بودنت خجسته باد ـ ـ ـ امیدوارم هر کجا که هستی در کنار هر مهربان و نامهربانی شاد و خرم و سرزنده باشی ستاره ی موسیقی پاپ ایران اینجا هنوز به بودن تو محتاجه ـ ـ ـ تا دلت نرفته برگرد

                      واسه روز میلاد تن تو نمی خوام پیرهن شادی بپوشم

                      به رسم عادت دیرینه حتی واست جام سر مستی بنوشم

                      واسه روز میلاد تن تو می خوام با تو برم تا اوج خواستن

                                         بگم با تو که با تو زنده هستم

                                         ای از تبار روشن خورشید ای امید

                                 تا صد بهمن دیگر پیوسته خوب و خوشایند باشی

                                 و این جشن شاد تولد در امتداد بودن و پیمودن مستدام باد

چقدر فاصله افتاد بین تو و ایران ـ ـ ـ

کجای این قصه نوشته شده بود که تو بعد رفتن دیگه تن به بازگشت نمی دی ؟ ؟ ؟ اون روز کسی از رفتنت اشک ماتم نریخت چون همه فکر می کردند دهاتی شون رنگ غربت نمی گیره ـ ـ ـ

اسمون این سقف هزارساله مگر چقدر خاروخاشاک داشت که دیگه هوای نشستن نمی کنی ؟ ؟ ؟ زیر سقف این کهن بوم و بر هنوز دوستدارانت منتظر نشستن تا یه روز صدای تو حجم ایران را پر کنه. حالا هم خیلی ها میون هم خار دارن روی همین سقف ترانه می خوونند اما هیچ کس نتونسته جای تو رو پر کنه ـ ـ ـ هنوزم گل یادت توی این باغچه واسه ی همه مقدسه ـ ـ ـ دهاتی دیروز و مسافر امروز اینجا هنوز به بودن و خوندنت عادت داره اینجا هنوز عطر نبودنت رو باور نداره               

باورم نمیشه پاهات روی خاک ما نباشه

                                        روی سنگ فرشای غربت جای پاهای تو باشه

باورم نمیشه شعرات یه روزی بخواد حروم شه

                                        از صدای ناز خسته ت دل نامحرم جوون شه

باورم نمیشه عکست روی تاقچه تنها مونده

                                            واسه ی همیشه رفته اونی که دهاتی خونده

باورم نمیشه دنیا پرپروازت و چیده  

                                            دل مهربون و پاکت غم بی وفایی دیده

باورم نمیشه دستات بزنن اهنگ تهدید

                                             تو شب برهنه ی غم بکشن تصویر تردید

باورم نمیشه چشمات بره مال دیگرون شه

                                            با غریبه اشنا شه با غریبه مهربون شه

باورم نمیشه قلبت نتپه برای مادر 

                                             واسه ی خاطر اون نزنی به شهر ما سر

باورم نمیشه جات و ببینم خالی همیشه

                                            یه روزی بخوای بیای و نزارن بگن نمیشه 

باورم نمیشه رفتی از پیشم اون ور دنیا

                                             ندارن لیاقتت رو کاش بیای دوباره اینجا

                                      دل من تنهایی هات پر از سواله می دونم

دل من خندیدنت فقط تو خوابه می دونم

                                      دل من ارزوهات نقش بر اب می دونم

دل من تحملت مثل یه کوه می دونم

                                      دل من عاشقیات مثل جنونه می دونم

دل من صبوری و کسی و سراغت نمیاد

                                     دل من خسته ای و صدا ازت در نمیاد

دل من امید تو فقط باید خدا باشه

                                     دل من تنهایی هات باید پر از دعا باشه              

از پوست تا چشمانم سراغ نور را می گیرند ای غریب از دست رفته ز چه نام زیبایت با سلول های قلب من امیخت تا کی عشقی جان بگیرد فصل پایانش چه نامعلوم و طولانی است .

هوا را من چه بی رحمانه می بلعیدم از شوق .

کاش می پرسیدی که چرا دست و دلم لرزید و لبهایم ـ ـ ـ

این دو خط ابی رنگ که شاید اخرین موضوع حرف بود اینجا لحظه ها لبریز از قعطی است کسی امد و از ذهن تمام بچه های کوچه حتی من / حتی تو / حتی مردم به یعفا برد الفاظ قشنگی را . من می خواستم ان روز با انها برایت قصه ای بگویم حکایت های دل دادن به چشمانی که زیبا نیست / دلیلی شد که تا امروز دلواپسی ها را نفهمی .

و ـ ـ ـ شاید هم حضوری عاشقی معصوم ۲ ماهی شد که دیگر نیست ان روز چه اغاز قشنگی داشت من در کلاس و تو ـ ـ ـ

                            جان تو می لرزید از سرما

                                                      چه مومن بوده ای تا اخرین روز

                            چه میلاد غم انگیزی است امروز

                                                       چه اثار بزرگی کرده ای تو 

و یا از لبهای بی رنگت که در اغوش بغض رفتنت من را بوسید و ترکم کرد .             امیر حسین

                                   کار تموم عاشقا پای کسی نشستنه

این روزا مشق بچه ها یه صفحه اشفتگیه

                                    گردهای رو اینه ها فقط غم زندگیه

ای روزا درد عاشقا فقط غم زندگی و ندیدنه

                                    مشکل بی ستاره ها یه کم ستاره چیدنه

این روزا ادم ها دیگه تو قلب هم جا ندارن

                                    مردم دیگه تو دلاشون یه قطره دریا ندارن

این روزا هیچ مسافری برنمیگرده به خونه

                                    چشم های خسته تا ابد به دریا بسته می مونه

این روزا دوست ها با هم دیگه صداقت ندارن

                                     یه وقتا توی زندگی همدیگه رو جا می زارن

این روزا فرصت دلا برای عاشقی کمه

                                     زخم های بی ستاره ها تشنه یا که بی مرهمه

این روزا اشکمون چاره ی بی قراری

                                      تنها پناه ادم ها عکس های یادگاریه

اگه به هم کمک کنیم زندگی دیدنی می شه

                                      بر سر پیمان می مونن دوست های خوب تا همیشه

اما نه ـ ـ ـ فکر که می کنم این کار یه کار ساده نیست

                                      انگار برای گل شدن هوا هنوز اماده نیست                                 

  همیشه در دنیا طوری رفتار کن که اگر یک لحظه فقط یک لحظه نباشی جای خالی تو را حس کنند .